Samen Zijn

“Samen zijn, is samen lachen samen huilen, leven door dicht bij elkaar
te zijn….” Zong Willeke Alberti in 1987.
Samen zijn.
In onze samenleving is van het begrip samen de laatste tijd maar bar weinig te bespeuren. Het lijkt erop dat we zelfs verder van elkaar
verwijderd zijn dan ooit tevoren. We leven langs elkaar heen en ook politiek gezien lijken we maar niet tot elkaar te kunnen komen. Steeds vaker klinken er geluiden als: terug naar hun eigen land, en eigen volk eerst. Hebben we dan niets geleerd van de geschiedenis?

“Het verwart me, wat er nu gebeurt.” De president van America lijkt alles wat neigt naar vredesonderhandelingen, natuurbescherming en zorg voor mensen die het minder hebben overboord te gooien. Ook in ons land roept een “blonde” politicus dit soort kreten. Afgelopen maand werden er in Indonesië, een land wat eerder bekend stond om zijn vriendelijkheid, twee jongens openlijk op een plein met stokslagen afgerost, alleen maar omdat ze elkaar liefhebben. En ook in ons eigen land kunnen mensen niet hand in hand over straat. “Heb jij dat ook? Een gevoel van angst dat je bekruipt als je alleen bent?” Het lijkt erop dat overal om ons heen mensen verharden, dat een veelkleurigheid plaats maakt voor grijs en grauw.

Toen mij werd gevraagd deze column te schrijven kwam bij mij deze tekst naar boven:
Ik vraag U: Wees allen eensgezind, leef met elkaar mee, heb elkaar lief als broeders en zusters, wees barmhartig en bereid de minste te zijn. Het is uit de bijbel, en wel uit de eerste brief van Petrus (3:8) dat krijg je als je een religieus vraagt. Maar de boodschap is makkelijk en niet hoogdravend. Ik hecht waarde aan dit soort teksten en probeer ernaar te leven, maar mocht je de bijbel wat te moeilijk of lastig vinden, luister dan nog eens naar Willeke: “Samen zijn, is sterker dan de sterkste storm, gekleurder dan het grauwe om ons heen, want samen zijn, ja samen zijn. Dat wil toch iedereen!”
Laten we weer SAMEN-LEVEN

Geschreven door Thomas Volkers.