Liefs, Margreet

Voor wie mij (nog niet) kent: ik ben Margreet Niemeijer. Bij sommigen ben ik bekend als de blonde vrouw van COC Zwolle en als moeder van twee echte dochters, maar misschien ook wel een beetje als de moeder van de vele ‘bijna zonen en dochters’, of misschien meer als ‘rave oma’, want ik mag ook graag naar feestjes gaan om tot de kleine uurtjes te dansen, of gewoon de collega op mijn full time juridisch administratieve baan of als de barvrouw van de Hedon. Maar hoe kwam ik eigenlijk zo terecht bij jullie?

Was het 4 of ondertussen al 5 jaar geleden dat ik voor het eerst voet over de COC drempel zette? De allereerste keer ging ik mee met een vriend die het, mij wat spannend overkomende, COC als een clubhuis voor vrienden zag. Ik was er wel eens langsgelopen: gordijnen voor de ramen en de donkere deur was altijd dicht. Dus met enige schroom ging ik mee, want kon dat wel SAMEN als hetero vrouw daar naar binnen? Wat zouden ze er van vinden die dames en heren daar? En de bar was ook zover achter in het café, zodat van een beetje onopgemerkt naar binnen gaan geen sprake kon zijn. Maar wat had ik mij vergist, want wat een gezellige, hartelijke mensen allemaal en vooral helemaal niets geheimzinnigs aan! Het werd een gezellige avond en er volgden er meer.

Toen ik als vrijwilliger bij de opbouw en versiering van het podium voor het Stratenfestival Zwolle met mijn pumps op de ladder klom om daar de ballonnen aan het podium vast te maken wist iedereen meteen waar mijn talent lag: op de grond en achter de bar! Net rond die tijd was er dringend behoefte aan een nieuwe barcoördinator en ik werd gevraagd of ik dat misschien zag zitten. En voor wie mij beter kent, ik roep al snel spontaan ‘JA LEUK!’ en in dit geval dus ook. En zo mocht ik als hetero vrouw samen een barteam gaan runnen. Best spannend, maar vooral een leuke uitdaging, want zo kon ik misschien wat bestaande en gevestigde gewoontes in nieuwe banen leiden.

Maar eerst die gordijnen maar eens weg! Want iedereen mag zich welkom voelen omdat we gewoon eigenlijk allemaal hetzelfde zijn, zoekend naar liefde, aandacht, plezier, vriendschap, acceptatie en waardering. En laat dat nou precies zijn wat ik nergens meer ondervind dan bij mijn regenboogvrienden en vriendinnen.

Wat jammer dat ondanks al onze inzet, waaronder de actie Doe Het en een veiling van kunstwerken, om een verbouwing van het COC van een stoffig café tot het trendy De Garage te realiseren niet mochten bijdragen aan een goed lopend clubhuis waar iedereen gewoon zichzelf kan zijn. Het goede nieuws is dan dus vast dat je in Zwolle gewoon overal kan zijn wie je bent! TheLoveBoat, voor het derde jaar meevarend in de Gay-Pride, is hier een mooi voorbeeld van.

Liefs,
Margreet